-
1 venia
venia ae, f [VAN-], indulgence, kindness, grace, favor: ab Iove ceterisque dis pacem ac veniam peto: precor hanc veniam supplici des, ut, etc., L.: Caesar tibi petenti veniam non dedit: da veniam hanc mihi, do me this favor, T.: Extremam hanc oro veniam, this last kindness, V.: cum data esset venia eius diei, indulgence for that day, L.—Esp., in the phrase, bonā veniā, or cum bonā veniā; with audire, kindly, with favor, without prejudice: bonā veniā me audies: cum bonā veniā, quaeso, audiatis id quod invitus dico, L.— With verbs of saying, by your leave, with your permission, without offence, respectfully: nisi vero (bonā veniā huius optimi viri dixerim) tu, etc.: bonā hoc tuā veniā dixerim: bonā veniā vestrā liceat, etc., L.— Permission: veniā petitā puerum ad canendum ante tibicinem cum statuisset, L.: datā veniā seducit filiam ac nutricem, L.—Forbearance, forgiveness, pardon, remission: errati veniam impetrare: pacem veniamque impetrare a victoribus, L.: maximorum scelerum: veniam tuis dictis Supplice voce roga, O.: peccatis veniam poscens, H.* * *favor, kindness; pardon; permission; indulgence -
2 venia
vĕnĭa, ae, f. [akin to veneror, q. v.], complaisance, indulgence, kindness, obliging disposition or conduct, mercy, grace, favor (class.; cf. indulgentia), most usual in the phrase veniam dare, to grant a favor, be favorable, to comply, consent.I.In gen.: Jane, Juppiter, Mars pater, etc.... vos precor, veneror, veniam peto feroque uti populo Romano Quiritium vim victoriamque prosperetis, an old formula of prayer in Liv. 8, 9, 7:B.ab Jove Opt. Max. ceterisque dis pacem ac veniam peto precorque ab iis, ut, etc.,
Cic. Rab. Perd. 2, 5:quaeso a vobis, ut in hac causā mihi detis hanc veniam, ut, etc.,
id. Arch. 2, 3; cf.:precor hanc veniam supplici des, ut, etc.,
Liv. 30, 12, 14:dabis hanc veniam, mi frater, ut, etc.,
Cic. de Or. 1, 6, 23:Caesar tibi petenti veniam non dedit,
id. Q. Fr. 3, 1, 11:datur haec venia antiquitati, ut miscendo humana divinis, primordia urbium augustiora faciat, Liv. prooem. § 7: mi gnate, da veniam hanc mihi: reduc illam,
Ter. Hec. 4, 2, 29:extremam hanc oro veniam, miserere sororis,
Verg. A. 4, 435:datur petentibus venia,
Caes. B. G. 7, 15:veniam petenti dedit,
Hirt. B. G. 8, 48; Cic. Att. 5, 21, 12:veniam quoque a deis spei alicujus audacioris petimus, in sinum spuendo,
Plin. 28, 4, 7, § 35:veniam mihi quam gravate pater dedit de Chrysalo!
Plaut. Bacch. 3, 6, 3:cum data esset venia ejus diei,
when indulgence had been granted for that day, Liv. 26, 17, 12:nobile illud nepenthes oblivionem tristitiae veniamque afferens,
a complaisant, mild disposition, Plin. 25, 2, 5, § 12.—Permission to do any thing, esp. In phrases: veniam petere (poscere) and veniam dare;C.veniā petitā puerum ad canendum ante tibicinem cum statuisset,
Liv. 7, 2, 9:petere veniam legatis mittendis,
id. 33, 11, 3:veniam dicendi ante alios exposcere,
Tac. A. 12, 5:datā veniā seducit filiam ac nutricem,
Liv. 3, 48, 5; cf.the context: qui censerent, dandam ceteris veniam talium conjugiorum,
Suet. Claud. 26.—Bonā veniā or cum bonā veniā.1.With audire, kindly, with favor, without prejudice:2.bonā veniā me audies,
Cic. N. D. 1, 21, 59; cf.:vos oro atque obsecro, judices, ut attente bonāque cum veniā verba mea audiatis,
id. Rosc. Am. 4, 9:cum bonā veniā se auditurum,
Liv. 29, 1, 7:cum bonā veniā, quaeso, audiatis id quod invitus dico,
id. 29, 17, 6.—With verbs of saying (mostly parenthet.), by your good leave, with your permission, without offence, etc.:II.nisi vero (bonā veniā hujus optimi viri dixerim) tu, etc.,
Cic. de Or 1, 57, 242:bonā hoc tuā veniā dixerim,
id. Div 1, 15, 25:atqui, frater, bonā tuā veniā dixerim ista sententia maxime fallit imperitos,
id. Leg. 3, 15, 34:bonā veniā vestrā liceat, etc., Liv 6, 40, 10: primum abs te hoc bonā veniā peto... mihi ut respondeas,
Ter. Phorm. 2, 3, 31:oravit etiam bonā veniā Quirites, ne quis, etc.,
Liv. 7, 41, 3.—Rarely veniā alone:neminem ex his, quos eduxeram mecum (veniā sit dicto) ibi amisi,
Plin. Ep. 5, 6, 46.—In partic., forbearance in view of any wrong that has been done, forgiveness, pardon, remission:venia est poenae meritae remissio,
Sen. Clem. 2, 7:errati veniam impetrare,
Cic. Lig. 1, 1:pacem veniamque impetrare a victoribus,
Liv. 37, 45, 7:veniam et impunitatem dare,
Cic. Phil. 8, 11, 32; cf.:cui non apud senatum... maximorum scelerum venia ulla ad ignoscendum duci possit,
id. Pis. 41, 98; id. Part. Or. 37, 131:cui errato nulla venia, recte facto exigua laus proponitur,
id. Agr. 2, 2, 5:cede deae, veniamque tuis, temeraria, dictis Supplice voce roga,
Ov. M. 6, 32; Hor. S. 1, 3, 75; id. Ep. 2, 1, 78: aliquem veniā donare [p. 1969] in praeteritum, Suet. Dom. 9:veniā dignus,
Quint. 1, 5, 11; cf.:legere cum veniā,
id. 10, 1, 72. -
3 integrē
integrē adv. [integer], purely, correctly: dicere.—Fig., irreproachably, honestly, without prejudice: iudicare: avaritiam alcuis mutare, Ta.: ubi integre egit, disinterestedly, Ta.* * *integrius, integrrime ADVhonestly, irreproachably; free from moral shortcomings; faultlessly; wholly -
4 cupiditās
cupiditās ātis ( gen plur. -tātum, rarely -tātium, C.), f [cupidus], a longing, desire, passion, eagerness: nimis confidere propter cupiditatem: insatiabilis veri videndi: pecuniae, Cs.: libertatis. pugnandi, N.: militum, zeal, Cs.: ad reditum: popularis, a demagogue's ambition.—Excessive desire, lust, passion: vita disiuncta a cupiditate: caeca dominatrix animi: mala, T.: coërcere omnīs cupiditates: ardens in cupiditatibus, S.—Avarice, cupidity, covetousness: nisi ipsos caecos redderet cupiditas.— An object of desire: alicuius ex faucibus cupiditatem eripere.—Partisanship, partiality, unfairness: cupiditatis atque inimicitiarum suspicio: dissimulatio cupiditatis: cupiditas ac studium, partiality and prejudice, L.: omni carens cupiditate, etc., i. e. without personal feeling.* * *enthusiasm/eagerness/passion; (carnal) desire; lust; greed/usury/fraud; ambition -
5 invidia
invidia ae, f [invidus], envy, grudge, jealousy, ill-will, prejudice: invidiā abducti, Cs.: invidiam sequi, S.: virtus imitatione digna, non invidiā: Sine invidiā laudem invenire, ungrudgingly, T.: invidiā ducum perfidiāque militum Antigono est deditus, N.: nobilium, L.: invidia atque obtrectatio laudis suae, Cs.—Person., Envy, O.—Envy, ill-will, odium, unpopularity: gloriā invidiam vicisti, S.: ullā esse invidiā, to incur: mortis illius: res in invidiā erat, S.: habere, to be hated: in summam invidiam adducere: in eum... invidia quaesita est: Non erit invidiae victoria nostra ferendae, i. e. will bring me intolerable hate, O.: venire in invidiam, N.: cumulare invidiam, L.: invidiae nobis esse: pati, O.: intacta invidiā media sunt, L.: Ciceronis invidiam leniri, unpopularity, S.: absit invidia verbo, be it said without boasting, L.: vita remota a procellis invidiarum. —Fig., envy, an envious man: Invidia infelix metuet, etc., V.: invita fatebitur usque Invidia, etc., will reluctantly confess, H.— A cause of envy: aut invidiae aut pestilentiae possessores, i. e. of lands whether desirable or pestilential: summa invidiae eius, L.: Quae tandem Teucros considere... Invidiae est? i. e. why is it odious, etc., V.* * *hate/hatred/dislike; envy/jealousy/spite/ill will; use of words/acts to arouse -
6 integer
intĕger, tēgra, tēgrum (long e in intēgri, intēgros, etc., Lucr. 1, 927; Verg. E. 4, 5; Hor. S. 2, 2, 113 al.), adj. [2. in and root tag-, tango], untouched, unhurt, unchanged.I.Lit.A.Undiminished, whole, entire, complete, perfect:B. 1.integer et plenus thensaurus,
Plaut. Truc. 4, 12, 13:exercitus,
id. Bacch. 4, 9, 148:annus,
Cic. Prov. Cons. 8:quarum (sublicarum) pars inferior integra remanebat,
Caes. B. G. 7, 35:integris bonis exulare,
Suet. Caes. 42:nec superstes Integer,
Hor. C. 2, 17, 7:puer malasque comamque Integer,
with beard, and hair on his head, Stat. Th. 8, 487:signa (litterarum),
unbroken, Cic. Cat. 3, 3, 6.— Adv.: ad integrum, wholly, entirely:corpore carens,
Macr. Som. Scip. 1, 5. —Absol.:2.adulescens cum sis, tum, cum est sanguis integer,
Plaut. Merc. 3, 2, 7:aetas,
Ter. And. 1, 1, 45:cum recentes atque integri defessis successissent,
Caes. B. C. 3, 94;so opp. defessi,
id. B. G. 7, 41;opp. defatigati,
id. ib. 7, 48; 5, 16; id. B. C. 3, 40:integris viribus repugnare,
id. B. G. 3, 4:si ad quietem integri iremus, opp. onustus cibo et vino,
Cic. Div. 1, 29:integra valetudo,
id. Fin. 2, 20, 64:integrum se salvumque velle,
id. ib. 2, 11, 33:omnibus rebus integros incolumesque esse,
id. Fam. 13, 4:florentes atque integri,
id. Planc. 35:integros pro sauciis arcessere,
Sall. C. 60, 4;so opp. saucius,
Cic. Mur. 25, 50:Horatius,
Liv. 1, 25:nasus,
Juv. 15, 56; 10, 288;so opp. truncus,
Plin. 7, 11, 10. §50: cecidit Cethegus integer, et jacuit Catilina cadavere toto,
not mutilated, Juv. 10, 288:opes, opp. accisae,
Hor. S. 2, 2, 113:mulier aetate integra,
in the flower of her age, Ter. And. 1, 1, 45:corpora sana et integri sanguinis,
Quint. 8 praef. § 19;tantum capite integro (opp. transfigurato),
unchanged, Suet. Ner. 46:quam integerrimis corporibus cibum offerre,
free from fever, Cels. 3, 4:antequam ex toto integer fiat,
id. ib.:integra aetate ac valetudine,
Suet. Tib. 10. —With gen.:3.integer aevi sanguis (= integri aevi sanguis, i. e. juvenilis vigor),
Verg. A. 2, 638; 9, 255; Ov. M. 9, 441:integer annorum,
Stat. Th. 1, 415 (cf. II. A. infra): deos aevi integros, Enn. ap. Serv. Verg. A. 9, 255 (Trag. v. 440 Vahl.). —With abl.:4.fama et fortunis integer,
Sall. H 2, 41, 5:copiis integra (regio),
id. ib. 1, 95:neque aetate neque corpore integer,
Suet. Aug. 19: pectore maturo fuerat puer integer aevo, Ped. Albin. 3, 5:dum vernat sanguis, dum rugis integer annus,
Prop. 4 (5), 5, 59.—With a ( ab) and abl. (rare):5.a populi suffragiis integer,
i. e. who has not been rejected, Sall. H. 1, 52 D.:cohortes integrae ab labore,
Caes. B. G. 3, 26:gens integra a cladibus belli,
Liv. 9, 41, 8.—Esp. in phrase ad or in integrum (sc. statum), to a former condition or state:C.potius quam redeat ad integrum haec eadem oratio,
i. e. to have the same story over again, Ter. Heaut. 5, 3, 8:quod te absente hic filius egit restitui in integrum aequum est,
id. Phorm. 2, 4, 11:quos ego non idcirco esse arbitror in integrum restitutos,
Cic. Clu. 36, 98; id. Fl. 32, 79:(judicia) in integrum restituit,
Caes. B. C. 3, 1, 4. —Not worn, fresh, new, unused:D.ad integrum bellum cuncta parare,
Sall. J. 73, 1:consilia,
id. ib. 108, 2:pugnam edere,
Liv. 8, 9, 13.—Hence, esp. adv.: de integro, ab integro, ex integro, anew, afresh:ut mihi de integro scribendi causa non sit,
Cic. Att. 13, 27; id. Clu. 60, 167:acrius de integro obortum est bellum,
Liv. 21, 8, 2:relata de integro res ad senatum,
id. 21, 6, 5:columnam efficere ab integro novam,
Cic. Verr. 2, 1, 56, § 147:magnus ab integro saeclorum nascitur ordo,
Verg. E. 4, 5:recipere ex integro vires,
Quint. 10, 3, 20:navibus ex integro fabricatis,
Suet. Aug. 16.—Untainted, fresh, sweet:E.ut anteponantur integra contaminatis,
Cic. Top. 18, 69:fontes,
Hor. C. 1, 26, 6:sapor,
id. S. 2, 4, 54:aper, opp. vitiatus,
id. ib. 2, 2, 91.—Not before attempted, fresh:II.ex integra Graeca integram comoediam Hodie sum acturus,
Ter. Heaut. prol. 4:alias ut uti possim causa hac integra,
this pretext as a fresh one, id. Hec. 1, 2, 5:eum Plautus locum reliquit integrum,
not treated, not imitated, id. Ad. prol. 9.Trop.A.Blameless, irreproachable, spotless, pure, honest, virtuous:B.cum illo nemo neque integrior esset in civitate, neque sanctior,
Cic. de Or. 1, 53:(homines) integri, innocentes, religiosi,
id. Verr. 2, 4, 4, § 7:integerrima vita,
id. Planc. 1:incorrupti atque integri testes,
id. Fin. 1, 21:vitae,
Hor. C. 1, 22, 1:integer urbis,
not spoiled by the city, untainted with city vices, Val. Fl. 2, 374:vir a multis vitiis integer, Sen. de Ira, 1, 18, 3.— Of female chastity: loquere filiam meam quis integram stupraverit,
Plaut. Truc. 4, 3, 47:narratque, ut virgo ab se integra etiam tum siet,
Ter. Hec. 1, 2, 70:quibus liberos conjugesque suas integras ab istius petulantia conservare non licitum est,
Cic. Verr. 1, 5, 14:virgines,
Cat. 61, 36.—Of the mind or disposition.1.Free from passion or prejudice, unbiassed, impartial: integrum se servare, to keep one's self neutral, Cic. Att. 7, 26, 2:2.arbiter,
Juv. 8, 80:scopulis surdior Icari Voces audit, adhuc integer,
untouched with love, heart-whole, Hor. C. 3, 7, 21:bracchia et vultum teretesque suras Integer laudo,
id. ib. 2, 4, 21.—Healthy, sound, sane, unimpaired:C.animi,
Hor. S. 2, 3, 220:mentis,
id. ib. 2, 3, 65; cf.mens,
id. C. 1, 31, 18:a conjuratione,
without complicity in, Tac. A. 15, 52:integrius judicium a favore et odio,
Liv. 45, 37, 8.—New to a thing, ignorant of it:D.rudem me discipulum, et integrum accipe,
Cic. N. D. 3, 3:suffragiis integer,
Sall. H. 1, 52 Dietsch—In which nothing has yet been done, undecided, undetermined:1. 2.integram rem et causam relinquere,
Cic. Att. 5, 21, 13:rem integram ad reditum suum jussit esse,
id. Off. 2, 23, 82:integram omnem causam reservare alicui,
id. Fam. 13, 4, 2:ea dicam, quae ipsi, re integra saepe dixi,
id. Mur. 21:ut quam integerrima ad pacem essent omnia,
Caes. B. C. 1, 85:offensiones,
not yet cancelled, Tac. A. 3, 24:integrum est mihi,
it is still in my power, I am at liberty, Cic. Att. 15, 23:loquor de legibus promulgatis, de quibus est integrum vobis,
id. Phil. 1, 10:non est integrum, Cn. Pompeio consilio jam uti tuo,
id. Pis. 24:ei ne integrum quidem erat, ut, etc.,
id. Tusc. 5, 21, 62. —So, integrum dare,
to grant full power, to leave at liberty, Cic. Part. 38. — Adv.: intĕgrē.Trop.a.Irreproachably, honestly, justly:b.incorrupte atque integre judicare,
Cic. Fin. 1, 9:in amicorum periculis caste integreque versatus,
id. Imp. Pomp. 1. — Comp.: quid dici potest integrius, quid incorruptius, Cic. Mil. 22.— Sup.:Asiam integerrime administravit,
Suet. Vesp. 4:procuratione integerrime functus,
Plin. Ep. 7, 25. — -
7 praesumo
praesūmo, mpsi and msi, mptum and mtum, 3, v. a., to take before, take first or beforehand, take to one's self (syn.: praeoccupo).I.Lit. ( poet. and in post-Aug. prose):II.neve domi praesume dapes,
Ov. A. A. 3, 757:allium,
Plin. 25, 5, 21, § 50:praesumere cibis frigidam,
id. 28, 4, 14, § 55:remedia,
Tac. A. 14, 3:heres meus rem illam illum permitte praesumere, et sibi habere, Gai. Epit. Inst. tit. 13: praesumpto tegmine,
Cael. Aur. Tard. 1, 1, 43; 2, 13, 160:praesumptum diadema,
assumed before the legal age, Claud. IV. Cons. Hon. 166:suam cenam praesumit,
takes his own supper first, Vulg. 1 Cor. 11, 21.—Trop.A.To take in advance:B.praesumere male audiendi patientiam,
to provide one's self with beforehand, Quint. 12, 9, 9:inviti judices audiunt praesumentem partes suas,
who takes to himself, who encroaches upon, id. 11, 1, 27; 1, 1, 19:differenda igitur quaedam, et praesumenda,
id. 8, 6, 63: illa in pueris natura minimum spei dederit, in quā ingenium judicio praesumitur, in which wit is preceded by judgment, [p. 1433] where judgment takes the place of the inventive faculty, id. 2, 4, 7.—To perform beforehand, to anticipate:C.heredum officia praesumere,
Plin. Ep. 6, 10, 5: hanc ego vitam voto et cogitatione praesumo, i. e. I imagine or picture to myself beforehand, id. ib. 3, 1, 11:gaudium, quod ego olim pro te non temere praesumo,
id. ib. 2, 10, 6.—To spend or employ beforehand:D.sementibus tempora plerique praesumunt,
Plin. 18, 25, 60, § 224:Vitellius fortunam principatus inerti luxu ac prodigis epulis praesumebat,
enjoyed beforehand, Tac. H. 1, 62.—To imagine, represent, or picture to one's self beforehand:E.arma parate animis, et spe praesumite bellum,
Verg. A. 11, 18:futura,
Sen. Ep. 107, 3:semper praesumit saeva, perturbatā conscientiā,
Vulg. Sap. 17, 10;hence, praesumptum habere,
to presuppose, take for granted, Tac. A. 14, 64:utcunque se praesumit innocentem (sc. habendum esse),
App. M. 7, 27, p. 200, 8.—To foresee, to infer beforehand, anticipate:F.fortunam alicujus,
Tac. A. 12, 41:eo instantius debita poscentes, quo graviorem militiam praesumebant,
Just. 6, 2.—To presume, take for granted, suppose, believe, assume:G.ab hostibus reverso filio, quem pater obiisse falso praesumpserat,
Dig. 12, 6, 3:vulgo praesumitur, alium in litem non debere jurare, nisi, etc.,
ib. 12, 3, 7.—To undertake, venture, dare (post-class.):H.tantum animo praesumere, Auct. Pan. ad Const. 2: illicita,
Sulp. Sev. Hist. Sacr. 1, 47: ad Italiam transire, Sex. Ruf. Brev. 7.—To trust, be confident (late Lat.):quoniam non derelinquis praesumentes de te, et praesumentes de se... humilias,
Vulg. Judith, 6, 15:de tuā misericordiā,
id. ib. 9, 17.—Hence, praesumptus ( praesumtus), a, um, P. a., taken for granted, assumed, presumed, preconceived (post-Aug.):praesumpta desperatio,
Quint. 1 prooem.:opinio,
preconceived opinion, prejudice, id. 2, 17:spes,
Sil. 7, 582:suspicio,
Tac. A. 2, 73.—In neutr.: praesumptum est, it is supposed, imagined, presumed:praesumptum est, quosdam servos bonos esse,
Dig. 21, 1, 31:quicumque haec noscent, praesumptum habeant, etc.,
let them take for granted, understand without special remark, Tac. 14, 64.— Comp.: praesumptior, Coripp. Johan. 4, 550.—Hence, adv.: praesumptē, confidently, boldly (post-class.) veritatem dicere, Vop. Car. 4. -
8 praesumpte
praesūmo, mpsi and msi, mptum and mtum, 3, v. a., to take before, take first or beforehand, take to one's self (syn.: praeoccupo).I.Lit. ( poet. and in post-Aug. prose):II.neve domi praesume dapes,
Ov. A. A. 3, 757:allium,
Plin. 25, 5, 21, § 50:praesumere cibis frigidam,
id. 28, 4, 14, § 55:remedia,
Tac. A. 14, 3:heres meus rem illam illum permitte praesumere, et sibi habere, Gai. Epit. Inst. tit. 13: praesumpto tegmine,
Cael. Aur. Tard. 1, 1, 43; 2, 13, 160:praesumptum diadema,
assumed before the legal age, Claud. IV. Cons. Hon. 166:suam cenam praesumit,
takes his own supper first, Vulg. 1 Cor. 11, 21.—Trop.A.To take in advance:B.praesumere male audiendi patientiam,
to provide one's self with beforehand, Quint. 12, 9, 9:inviti judices audiunt praesumentem partes suas,
who takes to himself, who encroaches upon, id. 11, 1, 27; 1, 1, 19:differenda igitur quaedam, et praesumenda,
id. 8, 6, 63: illa in pueris natura minimum spei dederit, in quā ingenium judicio praesumitur, in which wit is preceded by judgment, [p. 1433] where judgment takes the place of the inventive faculty, id. 2, 4, 7.—To perform beforehand, to anticipate:C.heredum officia praesumere,
Plin. Ep. 6, 10, 5: hanc ego vitam voto et cogitatione praesumo, i. e. I imagine or picture to myself beforehand, id. ib. 3, 1, 11:gaudium, quod ego olim pro te non temere praesumo,
id. ib. 2, 10, 6.—To spend or employ beforehand:D.sementibus tempora plerique praesumunt,
Plin. 18, 25, 60, § 224:Vitellius fortunam principatus inerti luxu ac prodigis epulis praesumebat,
enjoyed beforehand, Tac. H. 1, 62.—To imagine, represent, or picture to one's self beforehand:E.arma parate animis, et spe praesumite bellum,
Verg. A. 11, 18:futura,
Sen. Ep. 107, 3:semper praesumit saeva, perturbatā conscientiā,
Vulg. Sap. 17, 10;hence, praesumptum habere,
to presuppose, take for granted, Tac. A. 14, 64:utcunque se praesumit innocentem (sc. habendum esse),
App. M. 7, 27, p. 200, 8.—To foresee, to infer beforehand, anticipate:F.fortunam alicujus,
Tac. A. 12, 41:eo instantius debita poscentes, quo graviorem militiam praesumebant,
Just. 6, 2.—To presume, take for granted, suppose, believe, assume:G.ab hostibus reverso filio, quem pater obiisse falso praesumpserat,
Dig. 12, 6, 3:vulgo praesumitur, alium in litem non debere jurare, nisi, etc.,
ib. 12, 3, 7.—To undertake, venture, dare (post-class.):H.tantum animo praesumere, Auct. Pan. ad Const. 2: illicita,
Sulp. Sev. Hist. Sacr. 1, 47: ad Italiam transire, Sex. Ruf. Brev. 7.—To trust, be confident (late Lat.):quoniam non derelinquis praesumentes de te, et praesumentes de se... humilias,
Vulg. Judith, 6, 15:de tuā misericordiā,
id. ib. 9, 17.—Hence, praesumptus ( praesumtus), a, um, P. a., taken for granted, assumed, presumed, preconceived (post-Aug.):praesumpta desperatio,
Quint. 1 prooem.:opinio,
preconceived opinion, prejudice, id. 2, 17:spes,
Sil. 7, 582:suspicio,
Tac. A. 2, 73.—In neutr.: praesumptum est, it is supposed, imagined, presumed:praesumptum est, quosdam servos bonos esse,
Dig. 21, 1, 31:quicumque haec noscent, praesumptum habeant, etc.,
let them take for granted, understand without special remark, Tac. 14, 64.— Comp.: praesumptior, Coripp. Johan. 4, 550.—Hence, adv.: praesumptē, confidently, boldly (post-class.) veritatem dicere, Vop. Car. 4. -
9 praesumtus
praesūmo, mpsi and msi, mptum and mtum, 3, v. a., to take before, take first or beforehand, take to one's self (syn.: praeoccupo).I.Lit. ( poet. and in post-Aug. prose):II.neve domi praesume dapes,
Ov. A. A. 3, 757:allium,
Plin. 25, 5, 21, § 50:praesumere cibis frigidam,
id. 28, 4, 14, § 55:remedia,
Tac. A. 14, 3:heres meus rem illam illum permitte praesumere, et sibi habere, Gai. Epit. Inst. tit. 13: praesumpto tegmine,
Cael. Aur. Tard. 1, 1, 43; 2, 13, 160:praesumptum diadema,
assumed before the legal age, Claud. IV. Cons. Hon. 166:suam cenam praesumit,
takes his own supper first, Vulg. 1 Cor. 11, 21.—Trop.A.To take in advance:B.praesumere male audiendi patientiam,
to provide one's self with beforehand, Quint. 12, 9, 9:inviti judices audiunt praesumentem partes suas,
who takes to himself, who encroaches upon, id. 11, 1, 27; 1, 1, 19:differenda igitur quaedam, et praesumenda,
id. 8, 6, 63: illa in pueris natura minimum spei dederit, in quā ingenium judicio praesumitur, in which wit is preceded by judgment, [p. 1433] where judgment takes the place of the inventive faculty, id. 2, 4, 7.—To perform beforehand, to anticipate:C.heredum officia praesumere,
Plin. Ep. 6, 10, 5: hanc ego vitam voto et cogitatione praesumo, i. e. I imagine or picture to myself beforehand, id. ib. 3, 1, 11:gaudium, quod ego olim pro te non temere praesumo,
id. ib. 2, 10, 6.—To spend or employ beforehand:D.sementibus tempora plerique praesumunt,
Plin. 18, 25, 60, § 224:Vitellius fortunam principatus inerti luxu ac prodigis epulis praesumebat,
enjoyed beforehand, Tac. H. 1, 62.—To imagine, represent, or picture to one's self beforehand:E.arma parate animis, et spe praesumite bellum,
Verg. A. 11, 18:futura,
Sen. Ep. 107, 3:semper praesumit saeva, perturbatā conscientiā,
Vulg. Sap. 17, 10;hence, praesumptum habere,
to presuppose, take for granted, Tac. A. 14, 64:utcunque se praesumit innocentem (sc. habendum esse),
App. M. 7, 27, p. 200, 8.—To foresee, to infer beforehand, anticipate:F.fortunam alicujus,
Tac. A. 12, 41:eo instantius debita poscentes, quo graviorem militiam praesumebant,
Just. 6, 2.—To presume, take for granted, suppose, believe, assume:G.ab hostibus reverso filio, quem pater obiisse falso praesumpserat,
Dig. 12, 6, 3:vulgo praesumitur, alium in litem non debere jurare, nisi, etc.,
ib. 12, 3, 7.—To undertake, venture, dare (post-class.):H.tantum animo praesumere, Auct. Pan. ad Const. 2: illicita,
Sulp. Sev. Hist. Sacr. 1, 47: ad Italiam transire, Sex. Ruf. Brev. 7.—To trust, be confident (late Lat.):quoniam non derelinquis praesumentes de te, et praesumentes de se... humilias,
Vulg. Judith, 6, 15:de tuā misericordiā,
id. ib. 9, 17.—Hence, praesumptus ( praesumtus), a, um, P. a., taken for granted, assumed, presumed, preconceived (post-Aug.):praesumpta desperatio,
Quint. 1 prooem.:opinio,
preconceived opinion, prejudice, id. 2, 17:spes,
Sil. 7, 582:suspicio,
Tac. A. 2, 73.—In neutr.: praesumptum est, it is supposed, imagined, presumed:praesumptum est, quosdam servos bonos esse,
Dig. 21, 1, 31:quicumque haec noscent, praesumptum habeant, etc.,
let them take for granted, understand without special remark, Tac. 14, 64.— Comp.: praesumptior, Coripp. Johan. 4, 550.—Hence, adv.: praesumptē, confidently, boldly (post-class.) veritatem dicere, Vop. Car. 4.
См. также в других словарях:
without prejudice — index fairly (impartially) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 without prejudice … Law dictionary
without prejudice — Ⅰ. without prejudice ► LAW if a decision or action is made without prejudice to a right, you continue to have that right: »Three days later, she asked for a dismissal without prejudice, meaning that she can re file at any time. without prejudice… … Financial and business terms
without prejudice — ► without prejudice Law without detriment to any existing right or claim. Main Entry: ↑prejudice … English terms dictionary
without prejudice — Without dismissing, damaging or otherwise affecting a legal interest or demand; without detriment to existing right or claim; relates to fact, not to opinion. This expression is used when a person, in the desire to avoid litigation or dispute… … Glossary of Bankruptcy
without prejudice — Where an offer or admission is made without prejudice, or a motion is denied or a suit dismissed without prejudice, it is meant as a declaration that no rights or privileges of the party concerned are to be considered as thereby waived or lost… … Black's law dictionary
Without Prejudice? — Infobox Television show name = Without Prejudice? caption = format = Game Show picture format = runtime = 60mins (inc. adverts) creator = starring = flagicon|UK: Liza Tarbuck (Series 1) Kieron Elliott (Series 2) flagicon|USA: Dr. Robi Ludwig… … Wikipedia
without prejudice — adverb (or adjective) : without injury to or detraction from one s own rights or claims or any cause of action or defense asserted * * * without prejudice A phrase used to require an understanding that nothing said at this stage is to detract… … Useful english dictionary
without prejudice — A judicial act without effect as a final determination or res judicata. United States ex rel. Almeida v Baldi (CA3 Pa) 195 F2d 815, 33 ALR 2d 1407; Ogens v Northern Industrial Chemical Co. 304 Mass 401, 24 NE2d 1, 126 ALR 280. The term imports… … Ballentine's law dictionary
without prejudice (to something) — without ˈprejudice (to sth) idiom (law) without affecting any other legal matter • They agreed to pay compensation without prejudice (= without admitting ↑guilt ). Main entry: ↑ … Useful english dictionary
without prejudice Law — without detriment to any existing right or claim. → prejudice … English new terms dictionary
without prejudice to — without hurting the rights of ; without bias, impartially … English contemporary dictionary